Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Stanisław Adam PilutJerzy Jan TomaszewskiRyszard Piotr LipkowskiMaciej ŁopuszańskiAdam NaszarkowskiMaria Zbirant-WinnikTadeusz OrgelbrandTadeusz Władysław LepczakMaria Krystyna Dąbrowska-MazurAndrzej DrzewieckiJuliusz JaśkiewiczWacław Jerzy HryniewiczDanuta Jadwiga ŻaboklickaMariusz Krzysztof MulakZbigniew KortasStanisław BędkowskiJan Zdzisław KasprzakZbigniew Antoni WzorekZbigniew KłopotowskiTadeusz Teodorowicz-TodorowskiKonstanty KokozowStanisław WiewióraTadeusz Eugeniusz SieczkowskiHenryk CzerwińskiRomuald MillerKazimierz BiernackiLucjan CepaJadwiga PierzchalskaAndrzej DuchAnna PankiewiczWłodzimierz ŚliwczyńskiArtur Werner OdrosekZygmunt Józef KonradMarian Witold Mieczysław RybczyńskiWojciech StruzikAndrzej PawłowskiJan Stanisław DrewsTadeusz Hubert JakubowskiEdward KranzZdzisław Alojzy KlempEdward Antoni SilskiJędrzej Jacek SynakiewiczNarcyz Tadeusz ObryckiStefania Regina WielądekMaria Helena Gepner-Hajnosz
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Irena Konstancja Gajewska-Łuczak
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich
Członek Izby Urabanistów

arch. Irena Konstancja Gajewska-Łuczak

* 12.02.1921, Poznań

† 07.03.2011, Płock

Irena Konstancja Gajewska-Łuczak (zd. Gajewska) - architekt, urbanista.
Członek O. Warszawskiego SARP (od 1957). Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP. Członek TUP. Członek IU.
Absolwentka Wydziału Architektury Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu (1950). Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1967). Absolwentka studium podyplomowego urbanistyki w Warszawie (~1970).

Projektant w Zespole Urbanistycznym Powiatowej Rady Narodowej w Płocku (~1960). W tym okresie, na początku lat siedemdziesiątych ukończyła studium podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego w Warszawie. Kolejno projektant, Kierownik Pracowni, Dyrektor w Wojewódzkim Biurze Planowania Przestrzennego w Płocku (od 1975).

Autorka m.in.:
- plan zagospodarowania przestrzennego wsi Siecień (1971) – w zespole - nagroda III stopnia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych;
- plan ogólny zagospodarowania przestrzennego wsi Proboszczewice (1971) – w zespole;
- zagospodarowanie ciągu spacerowego i urządzenia zieleni - Aleja Antoniego Roguckiego w Płocku (~1990) główny projektant;
- szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego śródmieścia m. Gostynina (1990) – główny projektant;
- studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radzanowo (2000) – generalny projektant;
- budynek administracyjny firmy Izolbet w Gostyninie;
- budynek administracyjno-biurowy firmy Budrox w Gostyninie;
- budynek dworca autobusowego w Gostyninie;
- budynek administracyjno-magazynowy firmy Airnet w Warszawie.

Wiceprezes Oddziału TUP w Płocku (1982-87).

Odznaczenia m.in.: Złota Odznaka Honorowa TUP (1989).

Pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Płocku.

 

************************************************************
Wspomnienie – mgr inż. arch. Irena Konstancja Gajewska-Łuczak

Urodzona 12.02.1921 r. w Poznaniu;  zmarła 07.03.2011 r. w Płocku

Absolwentka Wydziału Architektury Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu (1950 r.) i Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1967 r.). Przerwa w studiach była konsekwencją jej rychłego osierocenia przez rodziców i podjęcia pracy zawodowej w celu zapewnienia środków na swoje utrzymanie i młodszego brata.
W czasie okupacji pracowała w sklepie austriackich właścicieli, co było wynikiem szczęśliwego przypadku – uniknęła wywozu na przymusowe roboty do Niemiec. W trakcie „obławy” na ulicach Poznania odezwała się w języku niemieckim podejmując dyskusję w swojej obronie, co poskutkowało tym, że pod warunkiem podjęcia tej pracy pozwolono jej pozostać w Poznaniu. Irena bowiem miała ogromną łatwość w opanowywaniu języków obcych, biegle już wówczas władała językiem niemieckim oraz  dobrze językiem francuskim.
Po wojnie mieszkała w Warszawie i pracowała w biurze projektów pod Warszawą. Wychowując 2-letnią córkę, przeżywała traumę i bardzo trudne warunki egzystowania wskutek represji władz komunistycznych w stosunku do żołnierzy Armii Krajowej. Mąż jej Jerzy został aresztowany co w ówczesnych warunkach, łączenie opieki nad córką Anną z pracą poza miejscem zamieszkania, wiązało się z niebywałymi problemami. Mąż został zwolniony z aresztu po zmianach politycznych po śmierci Stalina.
W latach 60-tych podjęła pracę projektanta w Powiatowej Radzie Narodowej, w Zespole Urbanistycznym w Płocku. W tym okresie, na początku lat siedemdziesiątych ukończyła studium podyplomowe w zakresie planowania przestrzennego w Warszawie. Po utworzeniu w 1975 r. województwa płockiego zatrudniona w Wojewódzkim Biurze Planowania Przestrzennego w Płocku na stanowisku projektanta – Kierownika Pracowni, a później powołana Dyrektorem Biura.
Była aktywnym członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich i Towarzystwa Urbanistów Polskich; odznaczona w roku 1989 Złotą Odznaką Honorową TUP. W roku 1976 Irena Gajewska-Łuczak była członkiem założycielem Koła TUP w Płocku, później od 1982 r. przekształconego w Oddział TUP. W latach 1982-1987 piastowała funkcję Wiceprezesa Oddziału. W tym czasie inicjowała i realizowała liczne pomysły integracyjne i szkoleniowe, w tym dot. kierunków zagospodarowania rejonów rekreacyjno- wypoczynkowych w Wielkopolsce, czy rewaloryzacji miast w płd.-wsch. Polsce.
W Notatkach Płockich z 2018 r. Nr 1/254 („Zarys planowania przestrzennego w Płocku” – Włodzimierz Serafimowicz) Irena Gajewska-Łuczak została wymieniona i zaliczona do elitarnego grona planistów, urbanistów i architektów, których działania inspiracyjne i opracowania odegrały ważną rolę w historii Płocka.

W życiu prywatnym wyróżniała się silną empatią i wrażliwością na potrzeby osób, z którymi miała kontakt, posiadała więc licznych przyjaciół i życzliwych w środowisku prywatnym oraz zawodowym. W latach minionej, siermiężnej rzeczywistości inicjowała i organizowała szereg wydarzeń sprzyjających integracji w płockim środowisku architektów i urbanistów, szczególnie w okresie, gdy była Prezesem Oddziału TUP w Płocku. Była osobą skromną i ciepłą, lecz bez cech przywódczych, ale posiadającą wiele zalet i uzdolnień. Dużo nauczyłam się od niej. Serdeczna przyjaźń ze śp. Ireną, trwająca od 1976 r. pozostaje wzorem jej lojalności, życzliwości i oddania, co odbierałam dzięki wspaniałej osobowości Ireny.

Barbara Piosik

 

 

Galeria:

Nagrobek Ireny Gajewskiej-Łuczak na Cmentarzu Komunalnym w Płocku; fot.: https://plock.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=26962&inni=0&cinki=0 (dostęp 16.05.2021)
Udostępnij na:
Biogram dodano: 04.06.2012 | Aktualizacja: 07.03.2022, 00:14:54 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 1278