Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Piotr Jan DombrowskiZenon Stanisław PawelecTeresa SrokaZygmunt LutomskiZdzisław Kazimierz DaczkowskiArtur ZachariaszMieczysław RekAndrzej Ludwik BoreckiBogusław ChylińskiZofia SzpakowskaAleksander LendzionStanisław MajkaMarian RutkowskiKarolina PacholewiczLeon Marek SuzinBarbara CzernerTadeusz SzewczykZygmunt Mateusz MajerskiZbigniew PawlakTadeusz SadowskiBogna Jakuszko-KlimczewskaMarian SpychalskiAndrzej KatzerLech Kazimierz KłosiewiczJerzy TurzenieckiCzesław BoratyńskiBohdan Henryk DobrogowskiBolesław Handelsman-TargowskiWładysław Romuald StokowskiJan TetzlaffKazimierz Roman SokołowskiAntonina Danuta PomaskaZdzisław BiechowiakStanisław KarnkowskiTadeusz Bronisław MulickiPaweł Andrzej HabdasZbigniew Jan GrządzielaKazimierz JaroszBolesław Mieczysław KsiążekJerzy Andrzej ZubrzyckiLeszek Adam KołaczJulian GranickiGrzegorz WdowiakMaria Barbara Dąbska-CzerwińskaStanisław Smolarski
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Janina Irena Stańkowska
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich
Członek Towarzystwa Urbanistów Polskih

arch. Janina Irena Stańkowska

* 06.12.1914, Kielce

† 18.03.2011, Warszawa

Janina Irena Stańkowska - architekt, urbanista, malarka pejzażystka.
Członek O. Warszawskiego SARP. Członek Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP. Członek TUP (od 1955).
Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1939).

W 1945 została wraz mężem Janem Stańkowskim oddelegowana przez ministra odbudowy Michała Kaczorowskiego do Olsztyna, dokąd dotarła 23.03.1945. Podjęła pracę w miejskim wydziale architektury, jedną z pierwszych jej prac był plan odbudowy i rozwoju Olsztyna. Od 1948 zajmowała stanowisko kierownika oddziału budownictwa w Wydziale Odbudowy Urzędu Wojewódzkiego. Tworzyła liczne projekty architektoniczne i urbanistyczne dla miast Warmii, Mazur i Mazowsza. Była autorką wielu obiektów użyteczności publicznej m.in. szkół i obiektów przemysłowych. W 1962 wraz z rodziną powróciła do Warszawy, podjęła pracę w Pracowni Urbanistycznej miasta Warszawy, która funkcjonowała przy Naczelnym Architekcie Miasta. Janina Stańkowska była współautorem planu Warszawskiego Zespołu Miejskiego i Planu Ogólnego Warszawy. W 1974 przeszła do Biura Planowania Rozwoju Warszawy angażując się w tworzenie studium rozwoju i analizie programu rozwoju obszaru metropolitarnego. Do jej dokonań należy zaliczyć liczne publikacje dotyczące planowania przestrzennego i architektury.

Konkursy m.in.:
- na projekt Seminarium Duchownego w Olsztynie (1958) - III nagroda.

Przewodnicząca Klubu Architekta „Woluta” (1994-2000). Członkini koła malujących architektów „Plener”, na rok przed śmiercią SARP zorganizował wystawę autorską jej prac.

Członek SARP O. Olsztyn (od 1957). Prezes ZO SARP (1955-61). Członek ZO SARP (1961-63). Członek ZG SARP (1965-67). Skarbnik ZG SARP (1967-69). Sekretarz ZG SARP (1972-75).
Członek O. Warszawskiego SARP. Skarbnik OW SARP (1976-80). Sekretarz OW SARP (1980-84). Wiceprezes OW SARP (1987-90).
Rzeczoznawca SARP.

Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969), Złoty Krzyż Zasługi, Złota Odznaka SARP (1958).

Pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (28.03.2011).

 

 

 

Galeria:

Nagrobek Janiny Stańkowskiej na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie; fot.: Kordiann, https://pl.wikipedia.org/wiki/Janina_Sta%C5%84kowska#/media/Plik:Gr%C3%B3b_Janiny_Sta%C5%84kowskiej.jpg (dostęp 18.03.2022)

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 03.12.2011 | Aktualizacja: 18.03.2022, 00:46:12 | Wyświetleń od 01.01.2018 r.: 2825