Izba Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Stowarzyszenie Architektów Polskich
Andrzej Wojciech KicińskiTadeusz Jan MrówczyńskiBogdan Jerzy WedemskiStanisław ZiemskiRyszard Jan TrzaskaJan KociołowiczBohdan MackiewiczMarian RąbekKonrad DybaTadeusz Bohdan ZielińskiJan BajdaTomasz Piotr TaczewskiWiktor TołkinJacek Antoni GzowskiTadeusz WronowskiZbigniew JarnuszkiewiczHenryk Józef JaszczewskiJózef WanagKazimierz Antoni KrzyżanowskiMarcin WeinfeldZbigniew WinogradzkiKazimierz Leon MieszkisWanda Helena RzepeckaBronisław Władysław Tadeusz Colonna-CzosnowskiZygmunt Tadeusz GawlikAdam Marian MściwujewskiMałgorzata MarkiewiczTadeusz NowakowskiStefan Teofil SawickiTadeusz LeszczyńskiStanisław Jerzy MiecznikowskiHenryk (Izrael Hersz) HirszenbergAdam Mieczysław KozakiewiczZdzisław ŚlęzakJan TetzlaffStanisław KarnkowskiRomuald DylewskiWojciech Aleksander WolnyZdzisława Kazimiera PaczosińskaTadeusz Franciszek Józef LeśniewskiWładysław Kazimierz NoakowskiLech Ksawery MackiewiczLudomir BocianStanisław DeńkoTadeusz Fiećko
In memoriam - Pamięci Architektów Polskich
Jarosław Piotr Bondar
Członek Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich

dr inż. arch. Jarosław Piotr Bondar

* 13.12.1967, Szczecin

† 03.06.2021

Jarosław Piotr Bondar - architekt, wykładowca akademicki.
Członek SARP O. Szczecin. Członek Zachodniopomorskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Szczecińskiej (1992). Doktor nauk technicznych (2005).

Asystent w Zakładzie Projektowania Architektonicznego Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Szczecińskiej (1995-2005). Projektant w pracowni LA Laboratorium Architektury w Szczecinie (1995-2014). Adiunkt w Zakładzie Projektowania Architektonicznego Wydziału Budownictwa i Architektury Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie (od 2005). Architekt Miasta Szczecina (od 2014).

Konkursy m.in.:
- na koncepcję programowo-przestrzenną terenu kwartału zabudowy miejskiej w Policach ograniczonego ulicami: Siedlecką i Piłsudskiego oraz torami kolejowymi - współautorzy: Grzegorz Łuczak, Andrzej Popiel; współpraca: Monika Kreft, Dawid Stakun - I nagroda;
- na koncepcję funkcjonalno-przestrzenną Europejskiej Akademii Muzyki w Chodzieży (2002) - współautor G. Łuczak; współpraca: Robert Paluch, Maria Szmit - wyróżnienie;
- na opracowanie koncepcji architektonicznej i przestrzennej Centrum Diagnostyki i Terapii Nowotworów Piersi w Szczecinie przy ul. Strzałowskiej 22 - współautor G. Łuczak - I nagroda.

Wiceprezes ZO SARP (2003-06). Członek ZO SARP (2003-07, 2010-13). Sędzia konkursowy SARP (od 2006).

Członek Rady Okręgowej ZPOIA RP (2002-06). Członek Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej ZPOIA RP (2010-21). Delegat na Zjazd Krajowy IARP (2002-06).
Rzeczoznawca budowlany.

Odznaczenia m.in.: Brązowa Odznaka SARP, Srebrna Odznaka IARP (2010).

Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (9.06.2021).

 

*********************************************************************

WSPOMNIENIE

SŁOWA POŻEGNANIA, KTÓRYCH NIE UDAŁO MI SIĘ WYGŁOSIĆ

Staram się z dziesiątek rozmów, spotkań i setek e-maili złożyć wspomnienie o Jarku. Teraz, na gorąco, pod wpływem wielkiego smutku, bo boję się, że te potłuczone fragmenty zawodnej pamięci zaczną blednąć i znikać.
Widzę młodego chłopaka, na kursie przygotowawczym dla asystentów, który zdumiewa mnie swoim filozoficznym referatem. Potem szczupłego sportowca pędzącego przez miasto na rowerze. A także nasze spotkanie w ówczesnej siedzibie SARP w 13 Muzach, kiedy już jako bardzo zaangażowany społecznie młody architekt „przynosi” propozycję zrobienia konkursu na przebudowę klubu Trans. Po chwili Jego wygrany głośny konkurs na szpital przy ul. Strzałowskiej, a także jakieś przypadkowe spotkanie w mieście i podziwianie jego romantycznego, jakże nieracjonalnego kabrioletu, którym właśnie wrócił z podróży po Włoszech.
Potem nasze drogi na trochę się rozchodzą w wirze „wieku męskiego”. I nagle ponownie wyłania się Jarek na którejś z konferencji i mówi o mieście, o Dąbiu w sposób, który zadziwia mnie osobistym tonem i głęboką refleksją. Jarek zadaje z pozoru proste pytanie: „czym dla mnie jest ten fragment miasta?” Ta specyficzna odwaga formułowania myśli połączona z wrażliwością inspirowała wiele roczników Jego studentów, będąc jednocześnie nadzieją dla miasta, by jakiś czas potem zapoczątkować rozdział, w którym Jarek zostaje Architektem Miasta.
Jak miałbym opisać w skrócie tych prawie 8 emocjonujący lat? Czas wspólnych sukcesów, ale również fascynujących sporów i poruszających porażek?
Zawsze miałem przekonanie i ufność, że Jarek robi to co może najlepszego w obrębie systemu, w którym działa. Nie, z pewnością nie był człowiekiem, który był gotów na starcie, wojnę, by realizować swój cel. Jednak nigdy nie miałem wątpliwości, że dąży do wspólnego dobra w maksymalny możliwy sposób.
Zazdrościłem Mu bardzo zdolności do oddzielenia pracy od życia prywatnego i rozdzielenia bożych talentów na inne; poza architekturą; sfery jak muzyka (szczególnie zapadł mi w pamięć utwór zagrany w prezencie na moich urodzinach), czy motoryzacja i filozofia. Sądzę, choć wiele o tym nie mówił, że od wszystkich tych rzeczy ważniejsza była dla Niego rodzina.
Zazdrościłem Mu również skupienia i umiejętności słuchania. Powiadają, że prawdziwie słucha się drugiego człowieka, jeśli umie się powtórzyć to co do nas mówił. Po rozmowach z Jarkiem zawsze miałem wyrzuty sumienia- czy słuchałem Go równie uważnie jak On mnie?
Dziękuję losowi, że pozwolił mi jeszcze miesiąc temu razem z Jarkiem sędziować Konkurs w Dąbiu, gdzie znowu zaimponował mi niezależnością spojrzenia. I za te dwie bardzo długie i bardzo ważne osobiste rozmowy o mieście i jego najbliższej przyszłości, odbyte w kilku ostatnich tygodniach. Chyba wiele miało się wkrótce zmienić w Jego życiu, być może właśnie te decyzje okazały się zbyt trudne do udźwignięcia. Jego śmierć czyni bolesną i trudną do wypełnienia pustkę, bo jak powiedział nasz wspólny kolega architekt: „To był wyrafinowany, oryginalny i piękny człowiek”.
Chodziłeś Jarku zawsze swoimi drogami, więc za życia nie śmiałbym się nazwać Twoim przyjacielem, ale teraz, kiedy nie muszę już pytać Cię o zgodę, powiem: Żegnaj Przyjacielu! Na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci.

Marek Orłowski
Prezes ZO SARP w latach 2012-2019
(https://www.facebook.com/SARP-Szczecin-374863735926358/)

 

 

Źródła:

Udostępnij na:
Biogram dodano: 04.06.2021 | Aktualizacja: 03.06.2022, 00:27:38 | Wyświetleń od 04.06.2021 r.: 1236